«امروز طراحي و اجراي نظم‌هاي جديد در مناطق مختلف دنيا و همچنين در عرصه جهاني ضروري است». « امروز نظام‌هاي حاكم بر جهان فاقد كارآمدي، اثرگذاري و ناتوان از پاسخگويي به مشكلات بشريت هستند». « امروز با اجراي نظام‌هاي ظالمانه حاكم بر اقتصاد جهان ثروت‌ ملت‌ها به سوي جيب قدرت‌ها جريان دارد اما از سوي ديگر مشكلات به كشورهاي ضعيف منتقل مي‌شود». « سازمان‌هاي اقتصادي و سياسي جديد بايد براساس عدالت، برادري، تأمين و حفظ حقوق و استقلال ملت‌ها ايجاد شوند.»

این ها گفته های روز دوشنبه شانزدهم اردیبهشت هشتاد و هفت رئیس جمهور ایران - دکتر محمود احمدی نژاد- در نشست وزرای امور خارجه اتحادیه کشورهای حاشیه ی اقیانوس هند است.

سوالی که در ذهن ایجاد می شود این است که آقای احمدی نژاد کدام نظام جدید را برای مناطق مختلف دنیا و جهان توصیه می کند؟ آیا نظام پیشنهادی رئیس جمهور دارای کارآمدی و اثر گذاری است؟ آیا شیوه ی پیشنهادی رئیس جمهور، به غیر از شیوه ی مورد علاقه ی ایشان است که در کشور در حال اجراست؟ اگر غیر از این است، چرا آن شیوه را برای کشور خودمان به کار نمی بندند که نظام کارآمد و اثر گذار و پاسخگو به مشکلات باشد؟ و اگر همین شیوه ی کشورداری جاری را به دیگران توصیه می کنند، چگونه می خواهند کارآمدی و تاثیرگذاری آن را ثابت کنند؟

نکته: کشورهای دنیا ( منظورم همان کشورهایی است که آقای احمدی نژاد نظام هایشان را ظالمانه و غیرعادلانه می خوانند) در یک نمونه ی ساده، نرخ تورم رسمی شان چیزی حدود 5 تا 6 درصد است. اما بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، نرخ تورم  کشور در ماه گذشته را بیش از 19 درصد اعلام کرده است. حالا قضاوت کنید با کدام شیوه ی کشورداری می تواند اثرگذار بود و عدالت ایجاد کرد؟