توضیح: چند روزی نتوانستم بنویسم. دلیل خاصی نداشت. اما چند روزی است که وارد شدن به wordpress و نوشتن دشوار شده است. دلیلش را نمی دانم.

دانشجویانی که در 18 تیر 78 مورد حمله ی بی رحمانه ی خشونت طلبان قرار گرفتند، امروز که نه سال از آن واقعه ی دردناک می گذرد، سال های پایان جوانی را می گذرانند و هیچ کدامشان دیگر دانشجو نیستند. اما خاطره تلخ آن روزها را خوب به یاد دارند. حتما حادثه ی 18 تیر مهم بوده است که هنوز پس از گذشت نه سال، در سالروزش همچنان زنده است و هنوز هم گفتگوها و تحلیل ها  درباره اش ادامه دارد. شاید هیچ کس باور نمی کرد که  توقیف روزنامه ی «سلام» اینقدر گران تمام شود. و هردو بشوند همان «هر نه روز یک بحران» که همراه شده بود با دولت اصلاحات محمد خاتمی. به هر حال «رسانه ها» و «دانشجویان»، دو بال مهم اصلاحات بودند که به شدت در آن سال ها و پس از آن تضعیف شدند.

تصویر آخرین شماره ی روزنامه ی سلام که پس از آن توقیف شد.